Neurografika

Już w dzieciństwie fascynował mnie proces twórczy. Moja kreatywność tylko czekała na odpowiednie podłoże do uwolnienia, a muzyka, poezja i rysunek/malarstwo pełniły dla mnie funkcję relaksacyjną. W moim życiu w mniejszym czy większym stopniu zawsze obecna była sztuka. Stąd też podjęte studia arteterapeutyczne, kurs związany z tworzeniem mandali, czy certyfikowane szkolenie z neurografiki, której w tym wpisie chciałabym się bliżej przyjrzeć.

Słowo wstępu na temat neurografiki

Neurografika to graficzne i – co ważne – potwierdzone naukowo narzędzie do pracy z (pod)świadomością. Pomaga rozwiązywać problemy, jak również osiągnąć postawione cele, dlatego też jest wykorzystywana w terapii jak i w coachingu. Neurografika jest połączeniem psychologii, neurobiologii, sztuki oraz duchowości.
Warte podkreślenia jest to, iż neurografiką może pracować każdy, niezależnie od predyspozycji czy umiejętności artystycznych.
Neurografika narodziła się 29 kwietnia 2014 roku. To najszybciej rozwijająca się metoda psychologiczna trzeciego tysiąclecia.

Twórca neurografiki

Twórcą neurografiki jest Pavel Piskarev. To nauczyciel medytacji, autor teorii, monografii naukowych i książek, ale również mówca, coach, artysta, architekt oraz doktor psychologii. Piskarev jest: członkiem Międzynarodowej Akademii Nauk Psychologicznych, przewodniczącym Rady Dyrektorów Międzynarodowej Organizacji NeuroGesztalt, jak również Kierownikiem działu Neurografiki w Twórczego Związku Zawodowych Artystów w Rosji. To właściciel ponad 40 autorskich patentów. Trzeba również dodać, iż Piskarev jest założycielem Instytutu Psychologii Twórczości.

Jak działa neurografika?

Neurografika to metoda artystyczno-terapeutyczna. Pobudza wyobraźnię oraz pomaga w kreowaniu swojej nowej i lepszej rzeczywistości bogatej w spełnianie marzeń. Neurografika uczy kontaktu z sobą. Poprzez rysunek możemy dotrzeć do psychiki, by móc pracować ze swoimi wewnętrznymi przekonaniami i je modyfikować. Wszystko zaczyna się od myśli. Myśli wpływają na nasze emocje, a te na nasze zachowania.
Proces tworzenia neurografik, „rezonując” z naszym mózgiem, dotyka głębokich warstw sfer psychiki i harmonizuje te jej obszary, które zostały zaktywizowane właśnie podczas rysowania. Idąc tą drogą, jesteśmy w stanie zmieniać wzorce myślowe oraz blokady w pozytywne przekonania. W ten sposób trenujemy naszą wyobraźnię. Docieramy do świadomego modelowania rzeczywistości i w konsekwencji realizujemy nasze marzenia. Podsumowując, w trakcie twórczego procesu przerysujemy – zarówno na kartce, jak i również w naszej psychice – nasze życie na właściwy dla nas obraz satysfakcji i spełnienia.
Pracując z jakimś tematem, rysujemy na kartce linie i kształty. Biorąc pod uwagę temat, owym kształtom nadajemy sens i tworzymy kompozycję. Podejmując kroki zgodnie z podstawowym algorytmem neurograficznym, który ma na celu doprowadzenie nas do stworzenia harmonijnego obrazu na kartce, w konsekwencji zaczynamy odczuwać satysfakcję i szczęście. Co istotne, podczas tworzenia towarzyszy nam samoobserwacja, refleksja oraz różne emocje. Otrzymujemy możliwość wprowadzenia w naszej pamięci i doświadczeniu obrazu szczęścia i równowagi w podejmowanym przez nas temacie. Pamięć i nasze doświadczenia wpływa na nasze myślenie, reakcje, oceny i wybory.
W wyniku pracy z neurografiką budowane są nowe połączenia neuronalne w naszym mózgu. To z kolei pozwala wygenerować chęć do działania, która jest większa od podświadomego oporu przed zmianą. Jeśli zmienimy (zharmonizujemy) obraz tematu w naszej psychice, w naszym świecie wewnętrznym nastąpi spokój i zrozumienie, a w efekcie nastąpią zmiany w naszym świecie zewnętrznym.

Jakie efekty przynosi neurografika?

Tworząc neurografikę, usuwamy wewnętrzne ograniczenia, które de facto zostały nagromadzone przez lata życia. Rysując, tworzymy własny zharmonizowany wizerunek siebie. W rezultacie otrzymujemy:

• satysfakcję z wykonanej pracy i zadowolenie,
• równowagę, harmonię z uwzględnieniem akceptacji,
• zniesienie konfliktów i ograniczeń dzięki refleksji i zrozumieniu,
• motywację poprzez inspirację,
• chęć do działania na wskutek rozbudzenia kreatywności,
• synchronizację poprzez spokój,
• uwalnianie emocji,
• narzędzie do walki ze stresem,
• świadomość swoich życiowych pragnień,
• bogactwo kroków na rzecz zmian,
• odprężenie,
• uważny kontakt z samym sobą,
• radość i szczęście.
  Jakie akcesoria są potrzebne, aby pracować z tą techniką?
  Tworząc neurografiki, potrzebne są:
• kartki,
• czarne markery/pisaki,
• kolorowe kredki/flamastry.

Proces tworzenia neurograficznych prac

Neurografika jest bogata w różne algorytmy. Poniżej przedstawiam algorytm podstawowy. Jeśli chcesz poznać inne algorytmy, np. drzewo neurograficzne (związane z rozwojem), czy pole neurograficzne (związane z „sianiem marzeń” i zbiorami „plonami”), umów się ze mną na indywidualne warsztaty. Zapraszam serdecznie.

Krok 1
Wybierz intencję. Zapisz na kartce temat (nie używając słowa „nie”, uwzględnij czas teraźniejszy), nad którym chcesz popracować (coś, co jest dla Ciebie problemem, z czym sobie nie radzisz, co jest dla Ciebie wyzwaniem lub, co jest Twoim marzeniem, do czego dążysz, czego pragniesz). Dla przykładu: Jestem szczupła.

Krok 2
Przez około dwie miuty spisz pod tematem skojrzania związane z tym, w jaki sposób możesz rozwiązać ów problem lub dążyć do spełnienia swojego marzenia. Nie zastanawiaj się nad pojawiajacymi się pomysłami. Nie oceniaj. Zapisz wszystko, co przychodzi Ci do głowy. W tym kroku również nie używaj słowa „nie”. Dla przykładu: regularne posiłki, codzienne spacery, gotowane posiłki.

Krok 3
Zrób kilka głębokich wdechów. Bądź w kontakcie z sobą samym/samą. Następnie z zamkniętymi oczami wyrzuć to, co w Tobie „siedzi” poprzez szybki, spontaniczy i – co ważne bez oceny – rysunek. Powstaną tzw. „bazgroły”. Jeśli jakaś linia kończy się na stronie, należy pociągnąc ją do krawędzi (tak, jakby chciała z niej „wyjść”).

Krok 4
Myśląc o swojej intencji i sposobach, jak możesz doprowadzić do jej spełnienia, neurografujesz (poprawisz linie falistym ruchem) powstałe wcześniej linie (linia powinna mieć charakter falisty).

Krok 5
W tym kroku redukujesz poziom stresu. Z pewnością na Twojej pracy będą linie, które się przetną i tym samym stworzą cztery kąty, to z kolei jest symbolem konfliktu, zdenerwowania, złości. Zmień to poprzez zaokrąglenie wszystkich ostrych zakończeń i przecięć linii. Twój rysunek zacznie przypominać komórki neuronowe.

Krok 6
W tym etapie dodasz linię uziemiającą. Linia ta ma na celu uświadomić Ci, że to Ty masz kontrolę nad swoim życiem. Rysunek powinien zintegrować się z całą stroną. Co ciekawe, linia uziemiająca posiada cechy natury (falujące, kręte linie wód, czy pasm gór). W tym kroku można również dodać – niosące za sobą przekaz – kształty geometryczne (więcej na ten temat na indywidualnym warsztacie).

Krok 7
Podejmując ten krok, wypełnisz komórki kolorem. Możesz wykorzystać do tego kolorowe kredki, markery, akwarele itp. Istotne jest, aby trzy sąsiadujące ze sobą komórki były wypełnione tym samym kolorem.

Krok 8
Po dodaniu koloru, podejmij refleksję nad swoją pracą. Przyjrzyj się swojemu rysunkowi z nieco większej odległości, poobracaj nim. Co widzisz w swojej pracy? Jak się czułeś/czułaś podczas procesu twórczego? Jak się czujesz po zakończonej pracy? Jakie przychodzą do Ciebie myśli?

Krok 9
Zapisz raz jeszcze temat, na którym pracowałeś/pracowałaś. Spisz przez ok. dwie minuty po raz kolejny wszystkie skojarzenia, które przychodzą Ci do głowy, aby spełnić swoją intencję. Dla przykładu: pobudzenie metabolizmu.

Krok 10
Pracę umieść w widocznym dla siebie miejscu. Możesz zrobić jej zdjęcie i trzymać w telefonie. Spoglądaj na nią co jakiś czas. Dzieło będzie Ci przypominać o postawionym sobie celu.

Powodzenia!